«کافه طریق»

من خیلی نسبت به چند تا شهید خاص ارادت دارم. اعتقاد من از اونجایی شروع شد که وقتی درموردشون خوندم، گفتم: «محمد تو حجت بهت تمومه، از الان من کاری ندارم کدوم گروه چی گفت و چیشد، کاری ندارم اسمی روم بزارن یا مسخره کنن، هر چی این شهیدا نوشتن و گفتن حقه، همون راهو برو.»

حالا من چند مدتی هست که تلاشمو میکنم راهشونو برم. هرچند نمیدونم چقدر موفق بودم. یکی از همین عزیزان شهید هادی هستن.

الان هم میخواستم از شهید هادی بنویسم. ولی هر چی فکر کردم که از کدوم خاطره اش بگم، مطمئن نبودم کدومشون مناسب حال این روزامه.

یادم افتاد وصیت نامه ای داره که خیلی تعریفشو شنیده بودم و یه تیکه ازشو خونده بودم.

خالی از لطف نیست باهم یه نگاهی بندازیم بهش.

بسم رب الشهداء و الصدیقین
اگر چه خود را بیشتر از هر کس محتاج وصیت و پند و اندرز می‌ دانم، قبل از آغاز سخن از خداوند منّان تمنّا می‌ کنم قدرتی به بیان من عطا فرماید که بتوانم از زبان یک شهید‌، دست به قلم ببرم؛ چرا که جملات من اگر لیاقتی پیدا شد و مورد عفو رحمت الهی قرار گرفتم و توفیق و سعادت شهادت را پیدا کردم، به عنوان پرافتخارآفرین وصیت شهید خوانده می‌ شود.
خدایا تو را گواه می‌ گیرم که در طول این مدّت از شروع انقلاب تاکنون هر چه کردم برای رضای تو بوده و سعی داشتم همیشه خود را مورد آزمایش و آموزش در مقابل آزمایش‌ ها قرار دهم. امیدوارم این جان ناقابل را در راه اسلام عزیز و پیروزی مستضعفین بر متکبّرین بپذیری.
خدایا هر چند از شکستگی‌ های متعدّد استخوان‌ هایم رنج می‌ برم،‌ ولی اهمّیتی نمی‌ دادم؛ به خاطر این‌ که من در این مدّت چه نشانه‌ هایی از لطف و رحمت تو نسبت به آن‌ هایی که خالصانه و در این راه گام نهاده‌ اند، دیده‌ ام.

خدایا،‌ ای معبودم و معشوقم و همه کس و کارم، نمی‌ دانم در برابر عظمت تو چگونه ستایش کنم ولی همین قدر می‌ دانم که هر کس تو را شناخت، عاشقت شد و هر کس عاشقت شد، دست از همه چیز شسته و به سوی تو می‌ شتابد و این را به خوبی در خود احساس کردم و می‌ کنم.
خدایا عشق به انقلاب اسلامی و رهبر کبیر انقلاب چنان در وجودم شعله‌ ور است که اگر تکه‌ تکه‌ ام کنند و یا زیر سخت‌ ترین شکنجه‌ ها قرار گیرم، او را تنها نخواهم گذاشت.
و به عنوان یک فردی از آحاد ملّت مسلمان به تمامی ملّت خصوصاً مسئولین امر تذکّر می‌ دهم که همیشه در جهت اسلام و قرآن بوده باشید و هیچ مسئله و روشی شما را از هدف و جهتی که دارید، منحرف ننماید.
دیگر این که سعی کنید در کارهایتان نیّت خود را خالص نموده و اعمالتان را از هر شرک و ریا، حسادت و بغض پاک نمایید تا هم اجر خود را ببرید و هم بتوانید مسئولیت خود را آن‌چنان که خداوند، اسلام و امام می‌ خواهند، انجام داده باشید این را هرگز فراموش نکنید تا خود را نسازیم و تغییر ندهیم، جامعه ساخته نمی‌شود.
والسلام و علیکم و رحمه الله و برکاته
ابراهیم هادی‌پور